Vandaag een eerste (deel)recensie over het boek van Charles Schwietert:‘De marketing van God’ Het boek beschrijft de rol van marketing en communicatie binnen de Katholieke Kerk in vooral Nederland en een beetje wereldwijd. Er is gepoogd om alleen vanuit het gezichtsveld van de marketeer te denken en het komt dan ook soms wat gekunsteld over. Toch levert het leuke inzichten op, al is het vaak ook niet meer dan dat:

JERUZALEM – …frictie tussen de afdelingen marketing en produktie. Paulus wilde vooral scoren uitbreiden, Jakobus wilde eerst stabiliseren. Paulus wilde de internationale markt op, Jakobus wenste zich voorlopig alleen lokaal te manifesteren, omdat hij vond dat het merk nog niet klaar was voor expansie. (…) de echte doorbraak kwam pas in 313, toen keizer Constantijn niet alleen het verbod ophief maar het merk zelfs verhief tot hofleverancier. (p. 134-137)

Na een grondige analyse van de Vatican Inc. en de RKKN bv, neemt Schwietert ons mee via de hierarchische organisatievormen en dubieuze geldstromen naar het merk katholiek. Een merk met potentie volgens Schwietert, want zoals Nike Tiger Woods heeft, zo heeft de katholieke kerk Jezus, Maria, Sint Franciscus en Moeder Theresa als dragers van het merk. Daarnaast is het ook een zichtbaar merk door de kathedralen, vele zelfs als toeristische attractie. Zelf heb ik ook genoten van de mega Sint Pieter, al is het tegelijk een symbool van misplaatste en misbruikte macht.

Daarmee komen we op het vertrouwen van het merk. Is de kerk/de RKKN te vertrouwen? Er zijn vele momenten in de geschiedenis geweest, waarin het vertrouwen is geschaad. Voorbeelden zijn overbodig. In de jaren 70 ging het zelfs zover dat de marketeers(priesters) van de RKKN zelf het vertrouwen in het merk opzegden, toen bleek dat ze toch niet mochten trouwen. Volgens de schrijver was dit de druppel voor de kerkverlating in Nederland. Een interessante gedachte. Als ik dit koppel naar mezelf, dan zou ik ook wel wat vaker enthousiaster mogen zijn over mijn geloof of kerk. Niet dat enthousiasme alles is, maar er zal toch een bepaalde aantrekkelijkheid in het geloof en/of de kerk moeten zitten. Op zn minst moet ik meer vertrouwen hebben in de kerk, in plaats van haar afschilderen als vaak achterhaald, niet bij de tijd of onaantrekkelijk.

Of maak ik nu de fout door juist teveel te focussen op de kerk en moet ik me vooral bekommeren om de christenen en/of God? Dat is natuurlijk ook een beetje het misleidende van de titel van het boek. Het gaat namelijk over de marketing van de RKKN en niet zozeer over de marketing van God.

Binnenkort meer. Er valt veel over te zeggen.